روانشناسی

روانشناسی

داروهای ضد اضطراب

داروهای ضد اضطراب

بنزودیازپین ها

این دارو گیرنده های خاصی دارد و تعداد آن رو به افزایش است و لذا بخاطر عوارض داروهای قبلی از این طیف بیشتر استفاده می گردد .

میزان اثر

طولانی اثرها شامل : فلورازپام , کوازپام که تا 100 ساعت در بدن می ماند . یعنی چهار و پنج روز .

متوسط اثرها شامل : لورازپام ، اکسازپام ، کلردیازپوکساید ، کلونازپام که تا 48-12 ساعت اثر دارد .

کوتاه اثرها شامل : میدازولام ، استازولام

در مواردی که اثرطولانی بخواهیم ازطولانی اثرها مثل دیازپام ،اکسازپام و لورازپام استفاده می شود .

عوارض

داروهای بنزودیازپین اعتیاد آور است , خواب آلودگی ایجاد می کند ، در یادگیری موثر است و قدرت آنرا کم می کند , ایجاد لرزش و در ضمن به دلیل ایجاد وابستگی به خود تحمل ایجاد می کند . لذا مجبوریم در طی زمان دوز ، مصرف را بالا ببریم . در ضمن ، مسائل شناختی نیز دارند که البته پایدار نیست .

فواید :

سریع اثر است ، در کوتاه مدت نسبت به داروهای دیگر می توان از آنها استفاده کرد ،در افراد مُسن از کوتاه اثر و متوسط اثر باید استفاده کرد .

موارد مصرف :

در افرادی که اشکالات خواب دارند .

انواع اضطراب ها

در اختلالات خلقی مثل داروی آپرازولام ß افسردگی و یا کلونازپام در درمان دوقطبی ها

در کسانی که تشنج دارند . البته همه به نوعی خاصیت ضد تشنج دارند ولی کم یا زیاد دارند .

در موارد ترک الکل به این افراد تجویز می گردد .

موارد منع

در مورد کسانی که حساسیت دارویی دارند .

بیماری گلوکوم زاویه بسته (فشار چشم بالا) .

بارداری ها و غیره .

فلورازپام

این دارو فقط روی گیرنده خواب اثر دارد و معمولا برای بی خوابی استفاده می شود و نسبت به بقیه مشکلات شناختی آن کم است .

زولپیدم

یک نوع بنزودیازپین است که فقط روی گیرنده خواب اثر دارد و اثر شناختی ندارد و به مدت 6- 5 ساعت تاثیرگذار است .

کلوزپام Clozepam

خاصیت ضد تشنج دارد ، داروی خوبی است که اعتیاد آور نیست و مشکل خواب هم ندارد . در حملات پنسیک کلونازپام ، زاناکس و اکپرازولام موثر است .

لذا ابتدا با داروهای بنزودیازپین ها کنترل می کنیم چون سریع اثر است و بعد از دو هفته که تاثیرگذار شد از داروهایی مثل فلوکستین استفاده می گردد. داروهای بنزودیازپین ها را باید کلا 4-3 ماه استفاده کرد . به خاطر اثر اعتیادآوری و بعد بایدازداروهای دیگر استفاده نمود . فقط در مورد GAD می توان به طورطولانی مدت استفاده نمود.

اگر نخواهیم از بنزودیازپین ها استفاده کنیم از داروهای آنتی هیستامین می توان استفاده کرد , مانند :

هیدروکسی زین ،دیفن هیدرامین

موارد مصرف :در مشکلات خواب ، اضطراب ، حساسیت ها (آلرژی) در مورد کودکان داروهای خوبی است .

موارد منع مصرف

در مورد افرادی که حساسیت دارویی دارند ، در گلوکوم ، در افرادی که مبتلا به آسم هستند و در مورد بچه هایی که نارس هستند .

عوارض

خواب آلودگی ، خشکی دهان ، تحریک پذیری .هیدروکسی زین را می توان به عنوان ضد استفراغ هم مورد استفاده قرار داد که به صورت قرص ، کپسول ، شربت و آمپول وجود دارد .

این بنزودیازپین ها خطر مرگ ندارند یعنی تا دوز 200 میلی آن خطر مرگ ندارند ولی اگر با داروهای ضد افسردگی همراه شود خیلی خطرناک می شود .

باسپیرون Buspiron

این دارو فقط روی اضطراب اثر می گذارد و هم سرتونرژیک و دوپامین است , اعتیادآوری ندارد مشکلات شناختی نیز ندارد ولی تاثیر آن درازمدت است و افرادی که بنزودیازپین ها را مصرف کردند از این دارو خوششان نمی آید چون دیر اثر است . نیمه عمر آن 4-3 ساعت است و قرص های آن g10- 5 است .

موارد منع :فقط در مورد افرادی که حساسیت دارویی دارند .

عوارض :در بعضی افراد ایجاد سرگیجه ، تهوع ، سردرد و بی خوابی می کند .

داروهای بتابوکل

یعنی داروهایی که گیرنده های تب را بلوک می کنند مثل ایندرال و آتنولول ( متونول) .

آتنولول

که بیشتر داروی فشار خون است و روی ضربان قلب تاثیر دارد .

این داروها علائم جسمی اضطراب را کنترل می کنند ، روی شناخت اثر ندارند . لذا درمان اساسی اضطراب نیستند .

ایندرال

افرادی که آسم دارند نمی توانند این دارو را مصرف کنند زیرا دچارمشکلات تنفسی می شوند معمولا طولانی اثر است و بین 12-10 ساعت اثر دارد ، متونول 24 ساعت اثر دارد .

ایندرال با دوزهای 40 تا 10 و تا 1600 میلی هم خطر مرگی ندارد .

موارد منع

حساسیت دارویی ،آسم و ناراحتی قلبی .

لیتیوم

مکانیزم دقیق اثر آن مشخص نشده و روی یکسری گیرنده های خاصی اثر می گذارد و آنرا کنترل می کند . نیمه عمر آن 20- 18 ساعت است و تاثیرات خلقی دارد . معمولا در دو دوز مصرف می شود . (صبح و بعد از ظهر) .

در بچه ها ترجیح داده می شود 3 بار در روز مصرف شود چون نیمه عمر آن کوتاه تر است .

موارد مصرف

اختلالات دو قطبی DMD مانیا یا هیپومانیا , افسردگی ها( اگر به درمان افسردگی جواب ندهد آنگاه لازم است لیتیوم با داروی ضد افسردگی مصرف شود ، اختلالات سلوک ، پرخاشگری شدید ، سر دردهای میگرنی ، بعضی از بیماری های دیررس (هِرپس ) ، دردهای دوره پریود ماهانه ، در عقب ماندگان ذهنی اگر پرخاشگری شدید داشته باشند بسیار خوب جواب می دهد .

عوارض

عوارض گوارشی ، ایجاد تهوع و استفراغ ، چاقی ، خواب آلودگی ، لرزش دست ، خیس کردن روزانه و شبانه ، پر نوشی در مورد مصرف آب و مثل دیابتی ها بی مزه آب می خورند ، مشکلات کلیوی ، تیروئید ß کم کاری می آورد آکنه ، احساس خستگی و مشکلات خونی .

برای کاهش عوارض گوارشی می توان دارو را در ابتدا و یا بعد از غذا مصرف کرد . این دارو چون اشتهای خوردن مواد قندی را افزایش می دهد باعث چاقی افراد می شود .

عوارض عصبی

این نوع عوارض معمولا بر اثر ترکیب با داروهای آنتی سکیوتیک رخ میدهد . مانند NMS (سندرم نورولپتیک بدخیم ) که معمولا کشنده است .

قبل از مصرف لیتیوم باید حتما یکسری آزمایشات انجام شود .

تست های در بدو شروع : CBG الکترولیتهای های سدیم , پتاسیم , کلسیم را می سنجد , تست حاملگی برای جلوگیری از عوارض قلبی مادرزادی , کلیه و تیروئید .

نوار قلب نیز باید در مردان بالای 40 سال و کسانی که سابقه بیماری قلبی دارند گرفته شود .

در مصرف لیتیوم معمولا دوز درمانی آن با دوز سمی آن به هم نزدیک هستند . تحمل سطح لیتیوم در بچه ها بیشتر از بزرگسالان است . لیتیوم دارویی است که مجبور هستید در مصرف آن فاکتورهای خون را چک کنید . در ماه اول هر هفته , در سه ماه اول هر ماه یکبار ، سه ماهه یک بار و 6 ماه یکبار . دامنه لیتیوم بین 2/1- 6/0 است . معمولا باید حوالی 1 تا 8/0 باشد و در مورد بالغین معمولا 5/1 تا 8/0 باشد . لیتیوم معمولا بعد از 10 روز اثر می کند و بعد از 5 تا 7 روز سطح لیتیوم در خون بالا می رود و از سن 6 سال به بالا تا 18 سال تجویز می شود و با تمام مشکلات هنوز بهترین درمان برای دوقطبی و افسردگی است .

علائم مسمومیت

مسمومیت با لیتیوم فوق العاده خطرناک است و معمولا کشنده است .

اسهال شدید ( در تابستان دوزمصرف پایین میآید چون عرق کردن زیاد است .) ، لرزش شدید دست ، خواب آلودگی شدید ، عدم تعادل و ضعف عضلانی .

در مصرف لیتیوم توصیه می شود مایعات زیاد مصرف شود . همچنین نمک به مقدار زیاد مصرف گردد بدلیل پایین آمدن سطح لیتیوم ، در مراحل مسمومیت شدید حالت کما , تشنج و تشنج مرگ رخ می دهد . مشکل لیتیوم این است که از مغز عبور می کند ، وارد مغز شده ، معمولا براحتی خارج نمی شود .

داروهای ضد تشنج :

این داروها که ضد تشنج می باشند برای اختلال های دوقطبی نیز مورد استفاده قرار می گیرند و عبارتند از :

سدیم والپرات ، کاربامازاپین ، گابوپنزین ، لاموتریژن.

موارد مصرف :

اختلال های دوقطبی ، تشنج ، سردرد های میگرنی ، پرخاشگری ، سوء مصرف مواد و اختلالات ارگانیک خلقی یعنی وجود تومور در مغز .

سدیم والپرات :

داروی ضد تشنج است .

عوارض :

عوارض گوارشی ، کبدی ، خونی ، ایجاد پلی کیستیک در تخمدان ، چاقی و ریزش مو .

این داروها را با شیر نباید مصرف کرد , عوارض کبدی آن خطرناک است و باید قبل از شروع و هر سه ماه یکبار چک شود , عوارض کم خونی نیز دارد زیرا پلاکت های خون را پایین می آورد و باید احتمالاً آزمایش خون داده شود .

برای دختران احتمال اختلال در پریود ماهانه و همچنین رشد موهای زائد وجود دارد .

موارد منع سدیم والپرات :

حساسیت های دارویی ، مسائل و مشکلات کبدی ، کودکان زیر دو سال ( بخاطر ایجاد مشکلات عصبی- نخاعی ) و در دوران حاملگی .

کاربامازاپین :

در زمان شروع مصرف حتما باید آزمایش خون CBC گرفته شود .

موارد مصرف :

مصرف آن در ADHD و کودکان مبتلا به اختلالات سلوک ، اختلال دوقطبی ، پرخاشگری ، نورالزی عصبی و تشنج

از 6 سالگی می توان این دارو را تجویز کرد . در بعضی کودکان ممکن است علائم مانیا ایجاد کند . لذا مصرف آن از زمان خاصی می باشد .

موارد منع :

حساسیت پوستی ، مبتلایان به سرطان مغز استخوان ، همچنین کسانی که در آزمایش خونشان هموگلوبین زیر 10 باشد .

عوارض :

عوارض خونی ، پوستی ( مثل خارش ) ، کهیرپوستی ، دوبینی ، سرگیجه ، تار بینی ،عوارض GI ( تهوع و استفراغ )

تداخلات دارویی :

تداخلات دارویی یعنی آنکه این دارو را می توان با چه داروهای دیگری مصرف کرد و یا برعکس (امکان مصرف آن با چه داروهایی امکان پذیر نمی باشد ) .

داروهایی که سطح آنرا پایین می آورند مثل : هاروپریدول ، تئوفیلین و فنوباربیتال .

داروهایی که سطح آنرا بالا می برند مثل : لیتیوم .

گاپا پثتین :

دارویی است که به شکل ترکیبی استفاده می شود . برای اطفال تجویز نمی شود ولی در بالغین برای افراد مبتلا به اختلالات دوقطبی مصرف می شود .

این دارو بصورت کپسول است و در دوزهای 100- 300 و 400 وجود دارد .

(( لامیکتال )) یا لاموتریژین :

برای وسواس و گاهی افسردگی استفاده می شود , برای افراد بالای 16 سال تجویز می شود . در کشور ما به کودکان نیز داده می شود که خطرناک است و حساسیت پوستی ایجاد می کند و ممکن است کشنده باشد .

این قرص ها در اندازه های 25 تا 50 گرمی وجود دارد .

منوسایکوتیک Antipsychotic

داروهای جدید : ریسپریدون , کلوزاپین , اولانزاپین

عوارض عصبی کمتر است , روی علائم منفی موثر هستند , گیرنده های اختصاصی تر روی سرتونین موثر است .

داروهای قدیمی : هالوپریدرل ، تیوریدازین ، کلروپرمتازین ، تری فلوپرازین ، فلوفنازین ، پرفنازین.

تفاوت داروهای قدیمی با جدید در اینست که داروهای قدیمی دارای عوارض عصبی بیشتری است و روی علائم مثبت بیشتر تاثیرگذار هستند و گیرنده های وسیع تری را در بر دارند مانند : دوپامین .

موارد مصرف :

در سایکوزها ( اسکیزد فرنی ، دوقطبی ، اختلالات خلقی و سایکوتیک )

در اختلالات هذیانی و در اختلالات اضطرابی مخصوصاً وسواس ها ، PTSD ، GAD ß اضطراب منتشر استفاده می شود .

نارتروکسان :

در اختلالات سلوک ، ADHD اوتیسم ، ریسپریدول استفاده می گردد و هنگامی که اوتیسم یا بیش فعالی با گاز گرفتن همراه باشد از داروی نارتروکسان استفاده می شود .

در MR عقب افتاده های ذهنی که رفتارهای تکراری دارند در اختلال TIC و در سکسکه مقاوم نیز از نارتروکسان استفاده می شود .

عوارض :

حالتهای استفراغ و تهوع ، اختلالات خواب ، بیخوابی شدید و اختلالات جنسی .

عوارض : داروهای ضد سایکوتیک

    عصبی 2. غیر عصبی

دیستوی حاد یا گرفتگی عضلانی

آگاتژیا ( بیقراری در پاها ) همراه درد

پارکینستونیسم

NMS سندرم (نورلپتیک بدخیم) که بدن فرد بسیار خشک است. حتی نمی تواند درست بخوابد ، تعرق شدید ، تب متغیر شدن علائم حیاتی و اختلال در سطح هوشیاری .

تاردیودیسکنزی تاخیری : در مواردی که به مدت طولانی این داروها مصرف می شود یک نوع اختلال حرکتی دیررس است و معمولاً می تواند غیرقابل بازگشت باشد و برای همیشه در بدن فرد باقی بماند .

عوارض غیر عصبی آن عبارتند از تغییر رنگ پوست ، تیره شدن آن و حساسیت پوست نسبت به نور خورشید ، چاقی ، گیجی ، خواب آلودگی ، عوارض غددی ، کاهش میل جنسی ، عوارض لبی ، یبوست ، خشکی دهان ، مشکلات شناختی ، اختلال در تمرکز ، مشکلات کبدی ، کاهش فشار خون و تپش قلب .

 


برچسب‌ها: داروهای ضد اضطراب
+ نوشته شده در  یکشنبه 12 خرداد1392ساعت 2:36  توسط مجید نامجو  |